ساخت کانتینر
در این راهنما شیوهی ساخت کانتینر ابری از یک ایمیج Docker را بررسی میکنیم. تمام تنظیمات در یک صفحه انجام میشود و پس از ثبت، کانتینر در چند لحظه آمادهی اجرا خواهد بود.
پیشنیازها
پیش از ساخت کانتینر، موارد زیر را بررسی کنید:
- حساب کاربری شما احراز هویت شده باشد.
- یک پروژه فعال انتخاب کرده باشید.
- پروژه دستکم یک سابنت داشته باشد. اگر پروژه سابنتی نداشته باشد، پیام «این پروژه هنوز سابنتای ندارد…» نمایش داده میشود و ابتدا باید یک سابنت بسازید.
- موجودی کیف پول برای هزینهی کانتینر کافی باشد.
ورود به صفحهی ساخت کانتینر
برای ساخت کانتینر، پس از ورود به پنل کاربری دادههات، از منوی سمت راست و بخش «کامپیوت»، گزینهی «کانتینر» را انتخاب کنید. سپس روی دکمهی «ساخت کانتینر جدید» کلیک کنید.
شروع سریع
در بخش «شروع سریع» میتوانید یکی از ایمیجهای پرکاربرد را انتخاب کنید تا نام ایمیج، پورت و متغیرهای محیطی لازم بهشکل خودکار پر شوند:
| ایمیج | پورت | توضیح |
|---|---|---|
| Nginx | 80 | وبسرور و Reverse Proxy |
| PostgreSQL | 5432 | متغیر POSTGRES_PASSWORD با مقدار changeme تنظیم میشود. |
| Redis | 6379 | پایگاه دادهی درونحافظهای |
| MySQL | 3306 | متغیر MYSQL_ROOT_PASSWORD تنظیم میشود. |
| MongoDB | 27017 | پایگاه دادهی سندمحور |
| WordPress | 80 | سیستم مدیریت محتوا |
| Grafana | 3000 | داشبورد و مانیتورینگ |
| Custom | — | همهی فیلدها را خودتان وارد میکنید. |
رمز عبور پیشفرضی که «شروع سریع» برای پایگاههای داده تنظیم میکند فقط یک مقدار نمونه است. پیش از ساخت کانتینر، مقدار متغیرهایی مانند POSTGRES_PASSWORD و MYSQL_ROOT_PASSWORD را به یک رمز عبور قوی تغییر دهید.
مشخصات کانتینر
در ادامه، فیلدهای اصلی را تکمیل کنید:
- نام کانتینر: نامی یکتا در پروژه با حداکثر ۶۳ کاراکتر، مانند my-app.
- ایمیج کانتینر: نشانی کامل ایمیج با حداکثر ۵۱۲ کاراکتر، مانند nginx:alpine. برای ایمیجهای رجیستری خصوصی دادههات، نشانی را بهشکل registry.ir-central-1.dadehat.com/<REGISTRY_NAME>/<IMAGE>:<TAG> وارد کنید.
- انتخاب پلن: یکی از پلنهای موجود را از میان سطحهای مختلف انتخاب کنید. هر پلن مقدار پردازنده و حافظهی هر نمونه و قیمت ماهانه را نشان میدهد. انتخاب پلن هنگام ساخت الزامی است.
متغیرهای محیطی
در بخش «متغیرهای محیطی» میتوانید با دکمهی «افزودن متغیر»، زوجهای «کلید» و «مقدار» را برای تنظیم اپلیکیشن وارد کنید. این متغیرها در اختیار همهی نمونههای کانتینر قرار میگیرند.
دیسکها
اگر اپلیکیشن شما به فضای ذخیرهسازی دائمی نیاز دارد، در بخش «دیسکها» روی دکمهی «افزودن دیسک» کلیک کنید و برای هر دیسک این موارد را وارد کنید:
- نام: نام دیسک.
- حجم: بین ۱ تا ۵۰ گیگابایت.
- مسیر اتصال: مسیری مطلق درون کانتینر که دیسک در آن قرار میگیرد، مانند /data یا /var/lib/postgresql/data.
هر کانتینر میتواند حداکثر ۸ دیسک داشته باشد. دادههایی که در این مسیرها نوشته میشوند با راهاندازی مجدد یا بهروزرسانی کانتینر از بین نمیروند.
توجه داشته باشید که حجم دیسک کانتینر پس از ساخت قابل تغییر نیست. حجم را با در نظر گرفتن رشد دادهها انتخاب کنید.
تنظیمات پیشرفته
در بخش «تنظیمات پیشرفته» میتوانید موارد زیر را تنظیم کنید:
- پورت کانتینر: پورتی که اپلیکیشن درون کانتینر روی آن گوش میدهد. مقدار پیشفرض 80 است.
- تعداد نمونه: تعداد نمونههای همزمان کانتینر، بین ۱ تا ۵. پس از ساخت میتوانید این عدد را تا ۲۰ افزایش دهید.
- آیپی داخلی: اگر تعداد نمونه ۱ باشد، میتوانید یک آدرس دلخواه از محدودهی سابنت را برای کانتینر تعیین کنید یا فیلد را خالی بگذارید تا آدرس بهشکل خودکار تخصیص یابد. این گزینه برای کانتینرهای چندنمونهای در دسترس نیست.
- گروه امنیتی: گروه امنیتی که قوانین فایروال را روی کانتینر اعمال میکند. مقدار پیشفرض «هیچکدام (باز)» است؛ یعنی همهی ترافیک مجاز خواهد بود. برای جزییات بیشتر، راهنمای گروه امنیتی را ببینید.
ثبت و ساخت کانتینر
پس از بررسی تنظیمات و هزینهی ماهانهی نمایشدادهشده، روی دکمهی «ساخت کانتینر» کلیک کنید. وضعیت کانتینر ابتدا «در حال ایجاد» و سپس «در حال استقرار» خواهد بود و پس از راهاندازی نمونهها به «آماده» تغییر میکند.
به این ترتیب کانتینر شما در شبکهی داخلی پروژه در دسترس است. برای دسترسی از اینترنت، یک آیپی الستیک به آن متصل کنید؛ جزییات این کار در راهنمای مدیریت کانتینر آمده است.